Τελικά, κάτι πρέπει να έχει το νερό στην Δράμα. Αλλιώς δεν υπάρχει εξήγηση πως, μέσα σε λιγότερο από 25 χρόνια, έχουν συγκεντρωθεί εκεί μερικοί από τους καταπληκτικότερους Έλληνες οινοπαραγωγούς, σε σημείο πολλοί να αναφέρουν την περιοχή σαν «το Bordeaux της Ελλάδας». Δυστυχώς - γιατί στο Bordeaux κάνουν καλό κρασί για να βγάλουν πολλά λεφτά, ενώ στην Δράμα βγάζουν πολλά λεφτά από την τσέπη τους για να κάνουν καλό κρασί.

Έντονο ρουμπινί χρώμα με μενεξεδένιες ανταύγειες. Πυκνό άρωμα μικρών φρούτων (φραγκοστάφυλο, φραμπουάζ) σε συνδυασμό με γλυκούς χαρακτήρες (αποξηραμένο δαμάσκηνο, μαρμελάδα) και νότες ξηρών καρπών ενώ, στο φόντο η χαρακτηριστική μεταλλικότητα της ποικιλίας. Γεμάτο στο στόμα, ελαφρά λιπαρό, με δροσερή οξύτητα και ζωηρές, αλλά κομψές, τανίνες που του δίνουν προοπτική αντοχής στο χρόνο. Έντονη επίγευση μαύρων φρούτων και γλυκόριζας που διαρκεί.