Φυσικώς γλυκύς οίνος από Μαυροδάφνη Κεφαληνίας που παράγεται με την παραδοσιακή τεχνική του απλώματος των σταφυλιών στα αλώνια για την μερική αφυδάτωσή τους υπό την επίδραση του ήλιου. Ο τρύγος γίνεται χειρωνακτικά ενώ η τεχνική οινοποίησης είναι ήπια με αυθόρμητη ζύμωση από τις γηγενείς ζύμες των σταφυλιών σε δρύινα βαρέλια 225L. Ακολουθεί ωρίμαση για 12 μήνες στα βαρέλια με φίνες οινολάσπες.

Βαθιά κόκκινη απόχρωση με σκούρες πινελιές. Οι αρωματικές νότες αποξηραμένων κόκκινων φρούτων όπως το κεράσι, το δαμάσκηνο και το σύκο ξεχωρίζουν όμως οι νότες καφέ, κανέλας και μαύρης σοκολάτας είναι που προδίδουν την παραμονή του κρασιού για 12 μήνες σε Γαλλικά δρύινα βαρέλια. Στον ουρανίσκο έχουμε γεμάτο σώμα με όμορφες ταννίνες ενώ η επίγευση είναι ιδιαίτερα μεγάλη.

Τα κρασιά του οινοποιείου Σκλάβου δεν αφηγούνται απλά μια διαφορετική ιστορία. Υποστηρίζουν το μοναδικό τους αφήγημα μέσα από τον συγκλονιστικά αληθινό χαρακτήρα τους. Έναν χαρακτήρα που προσδιορίζεται από την αφοσίωση, την επιμονή, το πάθος και το ήπιο προφίλ του ίδιου του Ευρυβιάδη Σκλάβου. Κρασιά τα οποία εκφράζουν με φυσικό τρόπο ένα από τα σπουδαιότερα terroirs της Ελλάδας, αυτό της Κεφαλονιάς.

Ο Ευρυβιάδης Σκλάβος ξεκίνησε να οινοποιεί στην Κεφαλονιά το 1996. Η καταγωγή του είναι από το νησί της Κεφαλονιάς, αλλά τον 17ο αιώνα μέλη της οικογένειας μετανάστευσαν στην Οδησσό της Μαύρης Θάλασσας. Εκεί η οικογένεια ασχολήθηκε με το εμπόριο αλλά και την παραγωγή κρασιού, ιδρύοντας ένα μεγάλο οικογενειακό οινοποιείο. Ο επαναπατρισμός των προγόνων του Σκλάβου στην Κεφαλονιά έγινε το 1919 όταν και φυτεύθηκαν τα πρώτα αμπέλια στη Χερσόνησο της Παλικής από τον παππού του, με τις ποικιλίες Μαυροδάφνη και Βοστυλίδι. Οι συγκεκριμένοι προφυλλοξηρικοί αμπελώνες υπάρχουν ακόμα και σήμερα αγγίζοντας τα 100 έτη σε ηλικία. Ο Ευρυβιάδης Σκλάβος, γεωπόνος στις σπουδές, ανέλαβε να συνεχίσει τη μακρά παράδοση της οικογένειας του στο αμπέλι. Στα χέρια του βρέθηκαν παλαιοί, αυτόριζοι, προφυλλοξηρικοί αμπελώνες, φυτεμένοι με τοπικές ποικιλίες της Κεφαλονιάς. Ανάμεσά τους αμπέλια Ρομπόλας, Μοσχάτου, Μοσχατέλας αλλά και Τσαούσι, Βοστυλίδι, Μαυροδάφνη και μερικές ακόμα σπάνιες ποικιλίες του νησιού. Το πολύτιμο αυτό υλικό ο Σκλάβος το σεβάστηκε καλλιεργώντας το αμπέλι βιολογικά και εφαρμόζοντας βιοδυναμικές (ομοιοδυναμικές) πρακτικές.

Στο οινοποιείο όλες οι ζυμώσεις είναι αυθόρμητες, τα κρασιά εμφιαλώνονται αφιλτράριστα και χωρίς έξτρα διεργασίες, ενώ η προσθήκη θειωδών είναι ελάχιστη και μόνο όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο. Αυτή η μη παρεμβατική προσέγγιση του Σκλάβου σε αμπέλι και οινοποιείο μεταφράζεται σε καθαρότητα έκφρασης, εντάσεις, ενέργεια, παλμό και συνεχή εξέλιξη των κρασιών στο ποτήρι. Είναι κρασιά που κυρίως μιλούν για το πάθος, την ηθική και την ψυχή του δημιουργού τους και έχουν μια άρρηκτη σύνδεση με τον τόπο τους, σχεδόν μεταφυσική, αλλά αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα terroir.