Τόσο η Κούλα όσο και η 'Αννα Μπεκιάρη υπήρξαν ουσιαστικά αυτοδίδακτες. Ανήκουν, επομένως, σε ευάριθμη χορεία Ελληνίδων εικαστικών δημιουργών, οι οποίες δεν σπούδασαν σε κάποια σχολή, αλλά διαμορφώθηκαν μέσα σε κύκλο σπουδαίων πνευματικών ανθρώπων -ζωγράφων, γλυπτών, χαρακτών, λογοτεχνών- του Μεσοπολέμου. Η ζωγραφική και η χαρακτική της Κούλας Μπεκιάρη αναπτύσσονται σε ένα χαμηλόφωνο λυρικό ιδίωμα, που βρήκε επώνυμους θαυμαστές στην αθηναϊκή κοινωνία -λέγεται ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αγαπούσε ιδιαίτερα ένα από τα ζωγραφικά τοπία της με δάσος.

Η γλυπτική της 'Αννας Μπεκιάρη, που την πρόσεξαν απαιτητικοί τεχνοκρίτες, αναβλύζει μέσα από τη βαθιά τραγική ζωή της: τη σημάδεψε η απώλεια γιου της σε νεαρή ηλικία. Η προχωρημένης τότε ηλικίας μάνα θρηνεί τον γιο της με τις πλασμένες σε πηλό και γύψο μορφές της, βρίσκοντας παρηγοριά στη δημιουργία.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ