Η πανδημία του νέου κορωνοϊού μάς δίδαξε πόσο είναι αναγκαίο να βλέπουμε ως σύνολο τον κόσμο, του οποίου αποτελούμε μέρος και στον οποίο είναι ωφέλιμο να υπάρχει αγάπη, συνεργασία και αλληλεγγύη μεταξύ των μερών του. Μας έμαθε δηλαδή ότι, προστατεύοντας το άτομο, προστατεύουμε το σύνολο και προστατεύοντας το σύνολο, προστατεύουμε το άτομο.

Μας έδωσε και ένα άλλο, πολύ σημαντικό μάθημα: Οι άνθρωποι είμαστε αδύναμα, απειροελάχιστα όντα, που τίποτα δεν μπορούμε να θεωρούμε δεδομένο - ούτε κι αυτήν την ύπαρξή μας. Γι αυτό, όσο υπάρχουμε, ας αγαπάμε κι ας μη χάνουμε καμιά ευκαιρία να χαιρόμαστε τις ομορφιές του κόσμου. Και ποτέ να μην ξεχνάμε τη δύναμη που έχει ένα χαμόγελο, ένας όμορφος λόγος, ένα άγγιγμα, όλα εκείνα που, ενώ δεν κοστίζουν, μπορεί ν αλλάξουν τη ζωή τη δική μας και των άλλων.