Τις τελευταίες δεκαετίες, διαπιστώνονται αυξημένες ανάγκες για την πρόληψη των ψυχοκοινωνικών δυσκολιών και την προαγωγή της ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων. Η διαπίστωση αυτή συνετέλεσε στη διαμόρφωση μίας νέας εκπαιδευτικής προσέγγισης με στόχο την ενίσχυση της κοινωνικής και συναισθηματικής επάρκειας των μαθητών, η οποία είναι γνωστή ως «κοινωνική και συναισθηματική μάθηση». Στο πλαίσιο αυτό, έχουν αναπτυχθεί και εφαρμόζονται πολλά σχετικά προγράμματα, με αποτέλεσμα τη διεξαγωγή πλήθους ερευνών στον χώρο της εκπαιδευτικής και της σχολικής ψυχολογίας αλλά και τη διατύπωση αντιπαραθέσεων για την αποτελεσματικότητά τους.

Το βιβλίο αυτό αποσκοπεί σε μία σφαιρική και κριτική παρουσίαση του θωρητικού πλαισίου και των εφαρμογών της κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης και εκπαίδευσης. Επιχειρείται η διασαφήνιση της έννοιας της κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης και της σχέσης της με τη συναισθηματική νοημοσύνη και την ψυχική ανθεκτικότητα. Περιγράφονται τα χαρακτηριστικά και οι μορφές των προγραμμάτων κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης, και εξετάζεται ο ρόλος των εκπαιδευτικών και των σχολικών ψυχολόγων καθώς και των εκπαιδευτικών στον σχεδιασμό και την εφαρμογή τους.

Μέσα από την ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων για την επίδραση των εν λόγω προγραμμάτων και της κριτικής που έχει ασκηθεί, επιδιώκεται να αναδειχθούν οι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τα αποτελέσματά τους και οι προϋποθέσεις για την επιτυχή υλοποίησή τους.