Στο βιβλίο αυτό οι συγγραφείς έχουν αναλάβει το σημαντικό και ριζοσπαστικό έργο να αναθεωρήσουν και να εκφράσουν εκ νέου την αντίληψη που έχουμε για τη διδασκαλία της μάθησης.

Δίνοντας έμφαση στο άτομο ως συνολική οντότητα και θεωρώντας ότι δράστης, δραστηριότητα και κόσμος αλληλεπιδρούν, μας παρέχουν τη δυνατότητα να στραφούμε πέρα από την τυραννία της υπόθεσης ότι η μάθηση αποτελεί αποδοχή πραγματολογικών γνώσεων ή πληροφοριών.

Οι συγγραφείς του βιβλίου υποστηρίζουν ότι οι περισσότερες θεωρίες της μάθησης αγνοούν το θεμελιώδη κοινωνικό χαρακτήρα της. Απέχοντας από μια καθαρά επιστημολογική περιγραφή του ατόμου, υποστηρίζουν ότι η μάθηση αποτελεί μια διαδικασία συμμετοχής σε κοινότητες πρακτικής εργασίας, συμμετοχή που στα πρώτα ουσιαστικά στάδια θεωρείται περιφερειακή, αλλά αυξάνεται σταδιακά ως προς την ανάληψη υποχρεώσεων και την περιπλοκότητα που τη χαρακτηρίζει.