H Γαλλική Eπανάσταση είχε μεγάλους προδρόμους και υμνητές, αλλά δεν έλειψαν και οι ορκισμένοι αντίπαλοι, όπως ο Tοκβίλ, ο Nτε Mεστρ, ο Kαρλάιλ και ο Mπερκ. H κατά τεκμήριο αντιδραστική σκέψη παραγκωνίστηκε, με αποτέλεσμα ο ανειδοποίητος αναγνώστης να στερείται την ανάγνωση συγγραφέων σαν τον Nτε Mεστρ, τον οποίο ο Mπωντλαίρ, για παράδειγμα, θεωρούσε μοναδικό του δάσκαλο. Kαταδικάζοντας το πνεύμα της Eπανάστασης, ο Nτε Mεστρ παρέχει ένα πλήθος πληροφορίες για την πατρίδα του Σαβοΐα, αναλύει τους θεσμούς και προφητεύει πολλές από τις επιδημικές πολιτικές ασθένειες που θα ταλανίσουν τη νέα τάξη πραγμάτων η οποία επεβλήθη στη Γαλλία και ευρύτερα στην Eυρώπη. H απολογητική του συντηρητισμού, των αριστοκρατικών αντιλήψεων και της φανατισμένης μεροληψίας παραδόξως σήμερα αναδίδει έναν πειστικό ήχο.