Μέσα στο περιβάλλον της εικονομαχικής έριδας που σηματοδότησε τον 8ο και τον 9ο αιώνα στο Βυζάντιο έζησε η ποιήτρια Κασσιανή. Μορφή αινιγματική, καθώς τα βιογραφικά στοιχεία που σώζονται για το πρόσωπό της είναι ελάχιστα και αντιφατικά, αναδύεται ωστόσο μέσα από το έργο της. Η εποχή της Κασσιανής υπήρξε ίσως η μοναδική περίοδος που άνθισε η γυναικεία ποίηση στο Βυζάντιο. Μέσα στον 9ο αιώνα μαρτυρείται η παρουσία δύο ακόμη ποιητριών εκτός της Κασσιανής, της Θέκλας και της Θεοδοσίας.

Και οι δύο αυτές ποιήτριες έζησαν και συνέγραψαν το έργο τους μέσα σε γυναικείες μονές. Ήταν ένα κλίμα πνευματικής και υμνογραφικής παραγωγής στην Κωνσταντινούπολη της εικονομαχικής περιόδου εντός του οποίου ήκμασε η γυναικεία ποίηση. Όπως και για την Κασσιανή, έτσι και για τις άλλες ποιήτριες της εποχής τα βιογραφικά στοιχεία που διαθέτουμε είναι λίγα και από το έργο τους μικρό μόνο μέρος σώζεται.