Με αφετηρία το πρωτοπρόσωπο ερωτικό βίωμα, η «Κασετίνα», ποιητικός κύκλος που συνδυάζει στίχο και πρόζα εναλλάξ, επικεντρώνεται σε μια περισσότερο καθολική αγωνία: Μπορεί να στεριώσει και να ανθίσει η εσωτερική ζωή σε μια διαρκώς ευμετάβλητη και αντίξοη εξωτερική πραγματικότητα; Την πρωτοκαθεδρία διατηρεί το φαντασιακό. Το όνειρο, το παράδοξο, η αφανής μα τελικά αποκαλυπτική λεπτομέρεια των πραγμάτων, οι ετυμολογικοί συνειρμοί -εργαλεία βάσης μιας κρίσιμης χειροτεχνίας στην ύστατη απόπειρα της γραφής να αναδείξει την ποιητική ως τη μόνη εφικτή ανάγνωση του κόσμου.