Το βιβλίο του Κούλη Ζαμπαθά ανήκει στα βιβλία εκείνα που είναι μαρτυρίες, γιατί ο συγγραφέας του έχει και προσωπικά βιώματα από την ιστορούμενη εποχή, ταυτόχρονα όμως ανήκει και στο είδος εκείνο που λέγεται λογοτεχνικό χρονικό, γιατί χωρίς την αυστηρή οριοθέτηση σε χρονολογίες και σε ονόματα υπαρκτών προσώπων ανιστορεί μια εποχή με λογοτεχνικό αναπλαστικό τρόπο.
Οι ήρωές του είναι υπαρκτοί με τα ψευδώνυμά τους. Τα ιστορούμενα γεγονότα είναι αληθινά χωρίς ημερομηνίες και η εσωτερική δομή και η αρχιτεκτονική του χρονικού αυτού, δείχνουν τον έμπειρο λογοτέχνη που γνωρίζει με απλό τρόπο να δίνει βαθιά νοήματα με ενάργεια και γλαφυρότητα.