Αυτά είχα να σας πω, παιδιά μου πια τρανά
Τ' αλαφιάσματά της ποτέ σας μη σκιαχτείτε
Μα ψάξετε όσο ακόμα ο ήλιος δεν έγειρε βαθιά
Βρείτε του πόνου βότανα και δώστε της χαρά

Είναι παράδεισος γιομάτη με περιβόλια
Μόνο που ανέχτηκε να σέρνονται πολλά
'Ασχετα πράγματα με κείνη και μ' εσάς
Γι' αυτό, μη γίνετε δήμιοι εσείς, μα μόνο δικαστές

Πάρτε την μες στα χέρια σας, για σας είναι φτιαγμένη
Μη σκιάζεστε στ' αγριοπαλέματα τ' αγέρα κι ουρλιαχτά
Καιρός είναι, άλλο μην καρτεράτε, δέσανε τα φτερά
Γυρνάτε στην Ανατολή τη Δύση της Ζωής.