Σ’ έναν βράχο του Αιγαίου είχε τον θρόνο της εκεί ένιωθε βασίλισσα η γιαγιά Θαλασσινή. Αγνάντευε, θυμόταν, προσευχόταν και γέμιζε η ψυχή της... Παρότι ήταν ολομόναχη στη ζωή, η αγκαλιά της δεν έμενε ποτέ άδεια. Όπως και το σπίτι της, που γέμιζε γιατί ήξερε να δίνει αγάπη από την ψυχή της. Κυρίως στα παιδιά!