Μου ερχόνται εκείνη τη στιγμή να τριφτώ επάνω της σαν μωρό.Νγκρινιάξω για τα πιο απίθανα πράγματα.Να,το μεσημέρι πεινούσα πολύ.Οι μερίδες του φαγητού ήταν τόσες,όσο και εμείς τα παιδιά.Και τι έκανε η φαγού η Ιφιγένεια ; Έφτυσεεπίτηδες μέσα στο πιάτο μου.Κι εγώ σιχάθηκα να τοο φάω,παρ όλη την πείνα μου.Και τότε στρώθηκε,η καλή σου,και μου το έφαγε όλο.