Οι οχτώ ιστορίες αυτοχειρίας δημοσιεύτηκαν την ίδια δεκαετία, ανάμεσα στο 1880 και το 1890, αρχικά στις εφημερίδες με τις οποίες συνεργαζόταν ο Μωπασάν, για να ενταχθούν στη συνέχεια σε κάποια διαφορετική συλλογή διηγημάτων η καθεμιά τους. Η κοινή τους θεματική αποτέλεσε το έναυσμα για να παρουσιαστούν εδώ ως μία ενιαία ενότητα. Το θέμα της αυτοχειρίας είναι κάτι που απασχολούσε τον Μωπασάν πολύ πριν επιχειρήσει να βάλει και ο ίδιος τέλος στη ζωή του. Στις σύντομες αυτές ιστορίες θα συναντήσουμε ένα ευρύ φάσμα από αυτόχειρες αλλά και από τις αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν κάποιον στο απονενοημένο διάβημα.

«Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον αιώνα στην Ιστορία όπου θα έβρισκε κανείς συγκεντρωμένους σε ένα μέρος τόσους φιλέρευνους και συνάμα ευαίσθητους ανατόμους της ανθρώπινης ψυχής όσους μπορεί να συναντήσει κανείς στο σύγχρονο Παρίσι. Μπορώ να αναφέρω έναν -γιατί ο αριθμός τους δεν είναι σε καμία περίπτωση μικρός, ...-, ή να ξεχωρίσω κάποιον από ένα ανώτερο γένος, έναν γνήσιο Λατίνο με τον οποίο αισθάνομαι ιδιαίτερα δεμένος: τον Γκυ ντε Μωπασάν».
ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΝΙΤΣΕ