ΕΝΑ ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΟΥ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ

Η θρυλική μορφή του περίφημου Αθηναίου στρατηγού Αλκιβιάδη υπήρξε συγχρόνως χαρισματική και αινιγματική, λαμπερή και προκλητική, ελκυστική και αμφίσημη. Ο λόγος Περί του ζεύγους (16) του Ισοκράτη, στις αρχές του 4ου αι. π.Χ., αφορά τυπικά μια δικαστική υπόθεση εναντίον του ομώνυμου υιού του Αλκιβιάδη σχετικά με την υφαρπαγή ενός τέθριππου, με το οποίο ο Αλκιβιάδης είχε νικήσει στους ολυμπιακούς αγώνες του 416 π.Χ. Ωστόσο, ο λόγος λειτουργεί ουσιαστικά ως εγκώμιο της προσωπικότητας και των πράξεων του πατέρα. Το παρόν ερμηνευτικό υπόμνημα αναδεικνύει την ιδιαιτερότητα του Περί το? ζεύγους ως εμβόλιμου εγκωμίου σε έναν δικανικό λόγο, εντοπίζει τους εγκωμιαστικούς τόπους και εντάσσει το έργο στην ιστορική εξέλιξη του επιδεικτικού είδους.