Από τους δώδεκα λόγους του Ισαίου επελέγησαν:
- Περί του Δικαιογένους κλήρου 389 π.Χ.
- Περί του Κίρωνος κλήρου 365 π.Χ.
- Περί του Αγνίου κλήρου 359 π.Χ.
- Περί του Κλεωνύμου κλήρου 355 π.Χ.

Στην αρχή του βιβλίου υπάρχει εκτεταμένη αναφορά για τον Ισαίο, την τεχνική και το ύφος του, ενω στο τέλος εχει περιληφθεί και Παράρτημα αρχαίων όρων που συναντώνται στους λόγους του.

Κατά την επεξεργασία του κάθε λόγου ακολουθείται η εξής τακτική:
Προτίθενται δύο κείμενα που επισημαίνουν τα κύρια μέρη του λόγου προς ενημέρωση του μελετητή, γιατί η υπόθεση του κάθε λόγου είναι λίγο ως πολύ περίπλοκη, καθώς τα εμπλεκόμενα πρόσωπα είναι πολλά και τα εμπίπτοντα θέματα ασαφή και δυσερμήνευτα.

Ακολουθεί ο κύριος λόγος με το αρχαίο κείμενο, τη νεοελληνική μετάφραση και τις απαραίτητες υποσημειώσεις, όπου ο ρήτορας επιστρατεύει ό,τι η ρητορική τέχνη τού παρέχει για να επιτύχει τον σκοπό του.
Στο τέλος του κάθε λόγου παρατίθεται ειδικό κεφάλαιο με τίτλο «Ρητορική Ανάλυση», όπου επισημαίνονται τα κυριότερα στοιχεία της τέχνης που χρησιμοποίησε ο ρήτορας κατά την ανάπτυξη των επιχειρημάτων του.