Δεκαέξι και μία ιστορίες συναντούν τον ήρωά τους.
Δεκαέξι και ένας ήρωες συναντούν την ιστορία τους.
Με τον χρόνο να καραδοκεί αναποφάσιστος γύρω από το αποτύπωμα τους.

Το φως έσβησε σε μια ασήμαντη στιγμή και φάνηκαν τα άστρα. Αμέτρητα σημεία γυαλίζουν στον ουρανό, στολίζουν σαν ψηφιδωτό το ανεξήγητο. Η κάμαρα εκεί, πιο φωτεινή από ποτέ, γεμάτη από ζωή, χαζεύει έξω απ’ το παράθυρο ευτυχισμένη. Το κερί καίγεται και στάζει στο πάτωμα, ανασυντάσσεται στα πλακάκια και η φλόγα του ανέμελη μιμείται τις εκφράσεις, χορεύει στις κινήσεις που κάνουν οι σκιές. Η γραφομηχανή γελάει, είναι αστεία αυτά που λένε τα χαρτιά. Το κρεβάτι ξέστρωτο, οι σκιές χωμένες μέσα στην πολυθρόνα ακούνε μουσική, διασκεδάζουν, μπερδεύονται και ορισμένες φορές φέρονται σαν μία.