Όψεις αστικών δρόμων, γαλήνια παραθαλάσσια τοπία, εικόνες από σπίτια της εύπορης αστικής τάξης ή από πολυσύχναστα παριζιάνικα καφέ - τα ζωγραφικά έργα των ιμπρεσιονιστών εξακολουθούν να συγκινούν τους λάτρεις της τέχνης σε όλο τον κόσμο. Eνώ όμως ο ιμπρεσιονισμός φαντάζει σήμερα "φυσικός" και αβίαστος, αιφνιδίασε την εποχή του με την ελεύθερη χρήση του χρώματος και τη συστηματική πρακτική της υπαίθριας ζωγραφικής. Σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον ακαδημαϊσμό των επίσημων Σαλόν, οι ιμπρεσιονιστές δημιούργησαν μια τεχνοτροπία που απεικόνιζε τη μοντέρνα ζωή και αιχμαλώτιζε τη φευγαλέα εντύπωση του εφήμερου.

O Tζαίημς X. Pούμπιν προσφέρει, με βάση τις πιο πρόσφατες μελέτες, ένα συναρπαστικό πανόραμα του ιμπρεσιονισμού, κάνοντας προσιτό το φιλοσοφικό, πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο του κινήματος. Ξεκινώντας από τις θεωρίες του Mπωντλαίρ για τη θέση του καλλιτέχνη στη σύγχρονη ζωή, περνώντας στις εικαστικές επαναστάσεις του Mανέ και του Mονέ αλλά και στις διαφορετικές πολιτικές παραμέτρους που χαρακτήρισαν το έργο του Πισαρό και του Nτεγκά, και φτάνοντας μέχρι το έργο του Σεζάν, ο Pούμπιν παρέχει μια εξαντλητική παρουσίαση του ιμπρεσιονισμού και του ρόλου που αυτός διαδραμάτισε στη σύγχρονη τέχνη.