Η λεπτή γραμμή που ενώνει τον πρώτο δίσκο του Σαββόπουλου μ ένα παραλιακό θέρετρο της Κορινθίας, τον Έλβις Πρίσλει με την Αρλέτα, τις αθηναϊκές στοές με τα παλιά, ξύλινα βαγόνια του Ηλεκτρικού, τον Νίκο Παπάζογλου με τη νυχτερινή λεωφόρο Συγγρού, τον Νίκο Ξυδάκη με τους λουκουμάδες του καφενείου "Αιγαίον" και τον Βασίλη Νικολαΐδη με τους Χάρη & Πάνο Κατσιμίχα είναι ένας ιμάντας. Και είναι νήμα που υφαίνει, μαζί και καραβόσκοινο που δένει τη σχέση ενός πιτσιρικά με τον πατέρα του, στη μεθόριο των δύο τελευταίων δεκαετιών του 20ού αιώνα.