Στο έργο αυτό ο συγγραφέας έχει κάνει μια λεπτομερή εξιστόρηση του βίου και του έργου ενός προσφυγόπουλου, του Δημοσθένη Μακρυγιάννη από τα Αλάτσατα της Ερυθραίας (Μ.Ασίας), ο οποίος, μετά από μια περιπετειώδη ζωή σε πρόχειρους καταυλισμούς της Αθήνας και Σκήτες του Αγίου Όρους, μπόρεσε να κάνει τις θεολογικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών να χειροτονηθεί Διάκονος από τον Μεγάλο Πρωθιεράρχη Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κυρόν Χρυσόστομον να γίνει ένας πολύτιμος συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού, στην περίοδο της Κατοχής να αναδειχθεί ρέκτης Ηγούμενος της Ι.Μονής Πεντέλης, και, τέλος, να αναδειχθεί Μητροπολίτης Ελασσώνος.

Και ως Μητροπολίτης Ελασσώνος πέτυχε όχι μόνο την ανασύσταση μιας παραμελημένης για πολλά χρόνια Μητρόπολης, αλλά, με πρωτοβουλίες του και σύντονες ενέργειές του, δημιούργησε τις απαραίτητες υποδομές, οι οποίες αναβάθμισαν όλη την επαρχία Ελασσώνος. Αυτός ο διακεκριμένος Ιεράρχης, με το πληθωρικό ποιμαντικό και κοινωνικό του έργο, ο αφοσιωμένος στους Θεσμούς της Εκκλησίας και το σεβασμό του στους νόμους της χώρας μας, υπήρξε ένα από τα πολλά θύματα της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών και της εκκλησιαστικής εκτροπής της περιόδου εκείνης.