Μέσα από αφηγήσεις, μαρτυρίες και ποιήματα αναδύεται η ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης και της εβραϊκής κοινότητάς της, από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και το Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Ισραηλινός συγγραφέας Γιοράμ Κανιούκ φιλοτεχνεί το πορτρέτο μιας ερωτευμένης γυναίκας που επιβιώνει στην Ελλάδα, στην Κατοχή κι ύστερα στην Παλαιστίνη. Ο Ααρών Μέγκεντ περιγράφει τη σκληρή ζωή των Σαλονικιών λιμενεργατών, των χαμάληδων, με συνειρμούς που παραπέμπουν στο Ολοκαύτωμα. Στην παλιά Σαλονίκη μάς μεταφέρει ο Γεούντα Χαΐμ Περαχιά, μέσα από τη ζωή μιας οικογένειας με μια κοπέλα σε ηλικία γάμου, την Μπίμπα, περιγράφοντας τις παραδόσεις και τις αξίες της εβραϊκής κοινότητας της εποχής εκείνης. Η Παλομίκα πάλι, στο διήγημα της Ραχέλ Αλκαλάι, θα υποχρεωθεί να αφήσει τη Θεσσαλονίκη για την Παλαιστίνη, όπου θα βιώσει τις αντιθέσεις δύο πολύ διαφορετικών κόσμων.