...Μέσα από τη δική του τέχνη, ο συγγραφέας υπενθυμίζει στον αναγνώστη πως τέχνη, οποιασδήποτε μορφής, είναι το μέσο που μας οδηγεί στη βαθύτατη αλήθεια. Κι αυτή, ενώ προκύπτει αρχικά από ένα αναπόφευκτα προσωπικό σκάψιμο στα έγκατα της δικής μας γης, το μοίρασμά της απλώνεται όλο και πλατύτερα, όσο μεγαλώνει το βάθος της.

Όσο ξεφεύγουμε λοιπόν από το καθαρά προσωπικό ΅ας σύμπαν, αυτή η ζητούμενη αλήθεια διαφαίνεται αχνά σαν ακτίνα φωτός, στο προσωπικό και σκοτεινό ΅ας τούνελ. Έτσι, που στην έξοδό του να μην είναι πλέον προσωπική ανακάλυψη πάρα ένα φωτεινό μοίρασμα με ολόκληρο το σύμπαν.

Τι μεγαλύτερη λοιπόν χαρά από ένα τέτοιο μοίρασμα;