Αγαπητέ αναγνώστη,

Εκτός κι αν είσαι γυμνοσιάλαγκας, θαλάσσια ανεμώνη ή περονόσπορος, μάλλον προτιμάς να παραμένεις στεγνός. Επίσης μπορεί να προτιμάς να μη διαβάσεις αυτό το βιβλίο, όπου τα ορφανά Μποντλέρ έρχονται αντιμέτωπα με τεράστιες ποσότητες υγρασίας καθώς κατεβαίνουν στα βάθη της απόγνωσης και μάλιστα υποβρυχίως.

Στην πραγματικότητα, τα τρομακτικά πράγματα που συναντούν είναι πάρα πολλά για να τα απαριθμήσω και δε θα ήθελες σίγουρα να αναφέρω τα χειρότερα από όλα, δηλαδή διάφορα μανιτάρια, μια απεγνωσμένη έρευνα για κάτι που έχει χαθεί, ένα μηχανικό τέρας, ένα απελπισμένο μήνυμα από ένα χαμένο φίλο και κάτι κλακέτες.

Ως αφοσιωμένος συγγραφέας που έχει ορκιστεί να συνεχίσει την καταγραφή της βασανιστικής ιστορίας των Μποντλέρ, πρέπει να εξακολουθήσω να βυθίζομαι όλο και περισσότερο στα σπηλαιώδη βάθη της ζωής τους. Εσύ, από την άλλη, μπορείς να βυθιστείς σε ένα πιο χαρούμενο βιβλίο για να κρατήσεις στεγνά τα μάτια σου αλλά και την ψυχή σου.

Με εκτίμηση, Λέμονι Σνίκετ