Ένας προσεκτικός παρατηρητής διαπιστώνει ότι αναφαίνονται δύο όψεις της Κοινότητας: η εξιδανικευμένη Κοινότητα και η κυνική και δυσάρεστη πλευρά της. Ωστόσο, οι ακραίες καταστάσεις δεν κυριαρχούν πάντοτε. Περισσότερο απ' ό, τι στο παρελθόν, η Κοινότητα, για να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις του 21ου αιώνα, θα χρειαστεί να προσαρμοστεί στις νέες πραγματικότητες, να εκσυγχρονίσει το καταστατικό και τις πρακτικές της, και να ξεπεράσει την ως έναν βαθμό αισθητή αδιαφορία των Αυστραλογεννημένων γενεών. Όπως υπενθύμισε στη συνέντευξή του κάποιος παλαιός κοινοτικός (βλ. Κεφ. 9): "Οι Ελληνοαυστραλοί θα πρέπει ν' αποφασίσουν στο κρίσιμο ερώτημα για το μέλλον: "...Τι υπάρχει στην ελληνικότητά μας που θέλουμε να διατηρήσουμε και ίσως να αναπτύξουμε;""