...Έξω είχε αρχίσει να βρέχει κι όταν κρυφοκοίταξα από μια χαραμάδα την είδα να κατηφορίζει τρέχοντας προς το αμάξι του, και μέσα είδα την Τζέην και το μωρό. Μπήκε μέσα και το αμάξι έφυγε. Πήγα στην καμπίνα για το ντουφέκι μου. Δεν ήταν εκεί, ούτε και το σαρανταπεντάρι. Φόρεσα το καπέλο και το παλτό μου και κατηφόρησα προς τον αχερώνα να βγάλω το φορτηγό, να πάω στην Καρβουνόπολη και να ζητήσω την προστασία του σερίφη. Αλλά όταν έφτασα στην πόρτα, ένας πυροβολισμός έσκισε τον αέρα και σκλήθρες πετάχτηκαν από το ξύλο της. Πήγα να ξαναγυρίσω στο σπίτι, κι ένας νέος πυροβολισμός μου τίναξε το καπέλο. Έπεσα κάτω με τα μούτρα...