Πολλές φορές αναρωτιέμαι ποιος είναι ο συγγραφέας και ποιο το έργο. Επίσης αναρωτιέμαι γι’ αυτό που λένε ότι ο συγγραφέας πρέπει να γράφει από το σημάδι και όχι από την πληγή. Κι αν η πληγή δεν έχει επουλωθεί; Να σωπάσουμε; Για τον λόγο ότι δεν μπορούμε να είμαστε αξιόπιστοι αφηγητές; Χαζομάρες... Αφού γράφουμε για να κλείσουμε τις πληγές μας. Καμιά φορά πρέπει να ρεύσει ιδρώτας, δάκρυ και αίμα από τα κενά μας, τις αβύσσους της ψυχής, για να γίνουν τα άδυτά μας πόροι στους τοίχους, ακλείδωτες πόρτες, διάπλατα παράθυρα που καλωσορίζουν τον αναγνώστη.