Πέρασαν πενήντα χρόνια. Η Εταιρεία μοίρασε τον κόσμο. Κατέχει την ζωή, την επιστήμη, τη μόνη κληρονομιά του ανθρώπου.
Νίκη και Δήμος. "Σ' αγάπησα τόσο που έκανα όνειρό μου το να μείνω εδώ. Εγώ που θέλησα τόσο πολύ να φύγω".
Το εμπόδιο σαν μαύρο κάρβουνο. Το ξεσκαλίζεις. Βλέπεις γραβάτες και θεσμούς. Η εργασία σου τάζει "Σπουδαίος στο σπίτι και τίποτα στον κόσμο". Ποιος θ' αντιδράσει στην Εταιρεία;
Η Νίκη και ο Δήμος γυρεύουν μερτικό στη ζωή, με φόντο τις κλούβες και την Αθήνα. Ένα σχέδιο πενήντα χρόνων. Η επανάσταση δεν είναι αρκετή. Η ελευθερία; Η γνώση; Η νίκη θα είναι πάντα του δήμου.