Ένα τρυφερό παραμύθι για τη φιλία και συνάμα ένας ύμνος για την ομορφιά της φύσης, για τα ζώα, τα φυτά και όλα τα πλάσματα της γης.

Γιατί άλλες φορές το φεγγάρι είναι ολόκληρο και άλλες φορές μισό ή πιο μικρό ακόμη, σαν φετούλα από καρπούζι; Γιατί κάποια βράδια βγαίνει πιο νωρίς στον ουρανό και όμως κάποια άλλα αργεί πολύ να εμφανιστεί; Έχεις άραγε προσέξει ποτέ το πρόσωπο του φεγγαριού; Αλλοτε ασημένιο και άλλοτε χρυσό, μελαγχολικό ή χαμογελαστό, μας κοιτάζει από ψηλά και στολίζει τον ουρανό με το γλυκό του φως.
Αυτό είναι το φεγγαράκι και η μικρή του φίλη, η Κωνσταντίνα το αγαπάει πολύ-πολύ. Για χάρη του ανεβαίνει στον ουρανό για να παρακαλέσει τη βασίλισσα Νϋχτα να ξαναγίνουν φίλοι το φεγγάρι με τα αστέρια...