Αυτό το βιβλίο ασχολείται με τη μαγεία, τόσο τη φυσική όσο και τη δαιμονική, μέσα στο γενικό πλαίσιο της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Καλύπτοντας τη χρονική περίδο από το 500 ώς το 1.500 μ.Χ., μαζί με ένα κεφάλαιο που αναφέρεται στην αρχαιότητα, ερευνά τον τρόπο σύνδεσης της μαγείας με άλλες πολιτισμικές μορφές της εποχής, όπως τη θρησκεία, την επιστήμη, τη λογοτεχνία και την τέχνη.

Προσεγγίζοντας το θέμα σφαιρικά, ο συγγραφέας -καθηγητής της Ιστορίας και της γραμματείας των Θρησκειών στο Πανεπιστήμιο Northwestern- έβγαλε τη μαγεία από την πολιτιστική της απομόνωση και της έδωσε μια καίρια θέση στο σταυροδρόμι της μεσαιωνικής κουλτούρας.

Μέσα από τη μελέτη του φαινομένου εμφανίζονται τα σημεία επαφής της ελίτ και των λαϊκών τάξεων, οι θεραπευτές και οι μάντεις, τα ξόρκια και οι ευλογίες, τα φυλαχτά, η μαγγανεία και ο παγανισμός, τα πολύτιμα αντικείμενα των μάγων, η πρακτική και οι συνταγές του εξορκισμού των πνευμάτων, η νομική προκατάληψη και η θεολογική καταδίκη. Το πιο πρωτότυπο κεφάλαιο, αυτό για τη νεκρομαντεία, βασίζεται σε ανέκδοτα χειρόγραφα.