Φτωχός ιππότης από την Αμιένη, ο Ροβέρτος του Κλαρί μας παρουσιάζει την δική του οπτική γωνία πάνω στα σημαντικά γεγονότα που οδήγησαν την Δ' Σταυροφορία στην Κωνσταντινούπολη, άλλαξαν τον χάρτη και τους συσχετισμούς δυνάμεων στην περιοχή των Βαλκανίων και επηρέασαν άμεσα τη χώρα μας, με την επιβολή της Φραγκοκρατίας και τις απαρχές της ιδεολογίας και σκέψεις του νεώτερου Ελληνισμού.

Το έργο του, γραμμένο με διαφορετικά κίνητρα και στόχους από την άλλη σημαντική διήγηση των γεγονότων αυτών από την πλευρά του δυτικού ανθρώπου της εποχής, το χρονικό δηλαδή του Γοδεφρείδου Βιλλαρδουίνου, δεν αποτελεί απλώς απαραίτητο συμπλήρωμα του χρονικού εκείνου για μια πιο πλήρη κατανόηση της περιόδου είναι, αντίθετα, ένα έργο αυτόνομο, σημαντικό όχι μόνο για τις ιστορικές πληροφορίες που μας παρέχει, αλλά και για την κατανόηση του τρόπου σκέπης του "μέσου" και ασήμαντου ανθρώπου της εποχής, του αδικημένου από τις συνθήκες της ζωής αλλά και την αυθαιρεσία των αρχόντων, τον οποίο ο Ροβέρτος συνειδητά εκπροσωπεί και υπερασπίζεται.

Έτσι, ο χρονικογράφος με τον ευθύ και ξένο προς κάθε διπλωματία τρόπο σκέπης του μας αποκαλύπτει πτυχές της ιστορίας που η πιο έγκυρη, και επίσημη, καταγραφή του Βιλλαρδουίνου έντεχνα τις αποφεύγει ή τις παρακάμπτει.