Ο γεωγραφικός παράγων, η στρατηγική θέση στην «Ενδιάμεσο Περιοχή» μεταξύ Δύσεως και Ασίας, σε συσχετισμό με την παρουσία πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων αναβαθμίζουν την γεωπολιτική θέση της Ελλάδος διεθνώς.

Δυστυχώς, η ασθενής γεωοικονομική κατάσταση της χώρας, το τεράστιο χρέος και η «θεσμική» ανεργία δεν επιτρέπουν την αξιοποίηση της γεωπολιτικής υπεραξίας της Ελλάδος. Ουδείς επενδύει σε έναν πληθυσμό που συνεχώς μειώνεται.

Η ασφυκτική πρόσδεση της Ελλάδος στο Γερμανικό άρμα της Ευρωζώνης, η σύγκρουση Ρωσσίας και ΝΑΤΟ και η Κινεζική διείσδυση στα Βαλκάνια παρεμποδίζουν την εθνική ανεξαρτησία, την ανάταξη της οικονομίας και την προστασία των συνόρων της χώρας.

Η ανάγκη αναπροσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος προβάλλει επιτακτική, μακριά από τις ηπειρωτικές δυνάμεις (Ευρωζώνη, Ρωσσία, Κίνα). Η επανασύνδεση με τις δυνάμεις της θαλάσσης διασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα, όπως και στο παρελθόν.

Η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της «παγκοσμιοποίησης», σε συνδυασμό με την συνεννόηση της Ελλάδος με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Κύπρο, θα επιτρέψει τμηματική επέκταση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, με άμεσες ωφέλειες για τον χειμαζόμενο Ελληνικό λαό από τα τιμωρητικά «μνημόνια» και τις ανθελληνικές συνωμοσίες του ΝΑΤΟ (Αιγαίον, Πρέσπες, «μεγάλη Αλβανία»).

Η «Ενδιάμεσος Περιοχή» του πλανήτου ευρίσκεται στο κέντρο μεταξύ Ασίας και Δυτικής Ευρώπης, Αφρικής και Βορείου Κύκλου και θεωρείται η Βαλκανική χερσόνησος και η Μικρά Ασία ως ενιαία ηπειρωτική γη, χωριζομένη στα δύο υπό του Αιγαίου πελάγους και έχουσα ιδιαιτέρα στρατηγική σημασία από της εποχής του Ηροδότου (484-426 π.Χ.) μέχρι σήμερον.