...Και βάλθηκαν να χορεύουν μαζί με τους ταύρους έναν εξαίσιο χορό. Όταν ορμούσε από μακριά, με το κεφάλι σκυφτό, το μανιασμένο ζώο, ο άνθρωπος περίμενε, ακίνητος, και μόνο την ύστατη στιγμή, παραμερίζοντας λίγο, άρπαζε τα κέρατα, έτοιμα κιόλας να βυθιστούνε στο κορμί του και, εκμεταλλευόμενος την κίνηση του κεφαλιού του ταύρου που σηκωνόταν για να τον διαπεράσει, πηδούσε στη ράχη του ζώου με απίστευτη σβελτάδα...