Aραγε, γιατί το μέλι κυλάει απαλά, ενώ το κέτσαπ αρνείται πεισματικά να βγει από το μπουκάλι; Γιατί έλιωναν οι σοκολάτες στις τσέπες των χειριστών ραντάρ; Πώς λειτουργούν οι επαγωγικές εστίες; Τι κάνουν τα ηλεκτρόνια όταν φτάνουν στο θερμαντικό στοιχείο; Γιατί οι πατάτες γίνονται τόσο τραγανές και η μπριζόλα τόσο ζουμερή; Πώς «δένει» η σάλτσα, και πώς η θερμοκρασία μεταμορφώνει τη γεύση; Τι ρόλο παίζει η κβαντική σήραγγα στο μαγείρεμα και στον μεταβολισμό των τροφών; Γιατί μας δροσίζει ένα ζεστό τσάι; Πώς ενισχύονται οι μοριακές δονήσεις, και γιατί γεμίζει τρύπες το ψωμί; Γιατί εκρήγνυται η μπεσαμέλ στην κατσαρόλα, το αβγό στον φούρνο μικροκυμάτων, και το αλεύρι στον αέρα; Γιατί λίγο αλάτι γλυκαίνει τη σοκολάτα; Και γιατί, μα γιατί δεν μπορούν να μαγειρέψουν οι αστροναύτες στο διάστημα;

Από τη θερμοδυναμική του παστίτσιου μέχρι τη μοριακή συμπεριφορά του καφέ, από τη φυσική του λουκουμά μέχρι την αινιγματική «ημερομηνία λήξης» και τα πανταχού παρόντα παράδοξα της κβαντικής μηχανικής, οι αδήριτοι νόμοι της φυσικής κυριαρχούν στις γαστρονομικές δημιουργίες μας. Με φλόγα, ατμό, επιστημονική ακρίβεια, νοστιμιά και χιούμορ, ο Γιώργος Βεκίνης μετατρέπει το τηγάνι σε πείραμα, το μάτι της κουζίνας σε θερμική μηχανή και το απολαυστικό μαγείρεμα σε ένα γοητευτικό μάθημα φυσικής.

Ένα βιβλίο για όσους κοιτούν την κατσαρόλα και βλέπουν έναν μικρό επιταχυντή σωματιδίων, για όσους υποψιάζονται ότι ο φούρνος είναι συγγενής του Ήλιου, για όσους δυσκολεύονται να ανοίξουν το καπάκι της μαρμελάδας, για όσους αναρωτιούνται πόση, μα πόση τελικά, φυσική χωράει σε μια κουζίνα;

Ο φυσικός Γεώργιος Βεκίνης, μετά από δεκαετίες έρευνας σε σύνθετα υλικά, καταλύτες και αισθητήρες για διαστημικές εφαρμογές, παρουσιάζει το έργο του Η φυσική στην κουζίνα - ένα βιβλίο που ενώνει την επιστήμη με την καθημερινή εμπειρία της μαγειρικής.

Η φυσική στην κουζίνα δεν έχει όρια - είναι απεριόριστη, όπως η φαντασία, η αφή, και η αποκάλυψη των νόμων της φύσης. Είναι το βλέμμα που καρφώνεται στο νερό την κρίσιμη στιγμή πριν τον βρασμό, όταν πάλλεται σαν σκέψη που δεν έχει ακόμη ειπωθεί. Είναι το σώμα που, σχεδόν από ένστικτο, τεντώνεται για να αφουγκραστεί τον απορροφητήρα. Είναι τα δάχτυλα και η γλώσσα που συναντούν τη λιωμένη σοκολάτα, αφήνοντάς την να ψιθυρίσει τη θερμοκρασία της. Είναι στο κορμί μας, στον ατμό που αναδύεται, στη θερμότητα που κυλά, στον χρόνο που περνά και στις αισθήσεις που αφυπνίζονται. Είναι στα φυσικά μεγέθη που παίζουν ρόλο χωρίς να το ξέρουμε - αλλά και σε όσα δεν μπορούμε να μετρήσουμε, μόνο να νιώσουμε...