Η ποίηση, λέγει ο ίδιος ο Ριμπώ, ήταν συνενωμένη μια φορά με την επιστήμη και τη φιλοσοφία της φύσης. Τα ιερά βιβλία των Ινδών και η Βίβλος, μήπως δεν είνε μεγάλα μεταφυσικά ποιήματα, μέσα στα οποία η επισκόπηση της ποικίλης επιφάνειας των πραγμάτων ενώνεται με τις βαθειές και μελαγχολικές απόψεις του αγνώστου; Ο Παρμενίδης, ο Εμπεδοκλής, ο Ηράκλειτος, ο Πλάτων, ο Λουκρητίας ήταν ποιηταί και σοφοί μαζί. Ο Νίτσε χωρίς άλλο, παρουσιάζει το μεγαλοπρεπέστερο ως τώρα αγκάλιασμα της φιλοσοφίας και της ποίησης.