Όλοι οι κάτοικοι εδώ, γνωρίζουν τι είναι οι Μεγάλοι Παλαιοί, αυτά τα αποτρόπαια πλάσματα. Όλοι τους, όμως, αποφεύγουν να μιλάνε ανοιχτά για αυτούς, από φόβο μήπως γίνουν θύματά τους. Έχουν σημειωθεί πολλές περίεργες εξαφανίσεις σε αυτό το μέρος: παιδιά που χάθηκαν στο δάσος και δεν ξαναγύρισαν πίσω, κυνηγοί που βρέθηκαν νεκροί, με τα τομάρια τους γδαρμένα και κρεμασμένα στα δέντρα. Υπήρχαν επίσης άνθρωποι που ξέφυγαν, αλλά όταν γύρισαν είχαν χάσει τα λογικά τους και μετά από λίγο αυτοκτόνησαν. Εδώ οι άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν στους άλλους κατοίκους και για έναν ακόμη σημαντικό λόγο, γιατί θεωρούν ότι πολλοί από αυτούς που γυρίζουν σε αυτά τα μέρη δεν είναι άνθρωποι, αλλά σύμμαχοι και πράκτορες αυτών των σιχαμερών πλασμάτων που έχουν τις κατοικίες τους μέσα στις σπηλιές.

Ξαναγράφοντας το Νεκρονομικόν.
«Γιατί ξανά;» ίσως μας ρωτήσετε. Κι όμως, έχει γραφτεί μερικές δεκάδες φορές και μάλλον θα γράφεται ξανά και ξανά ανά τους αιώνες, γιατί κανείς δεν ξέρει πού αρχίζει και που τελειώνει η επιρροή του Χ.Φ. Λάβκραφτ. Μπορεί την πρώτη φορά να το έγραψε ο τρελός ’ραβας, μα σίγουρα δεν ήταν και η τελευταία.
Ξαναγράψτε το κι εσείς μαζί μας με τη φαντασία σας και χαθείτε στις σελίδες του.