«Η Γκαστίν ρίχνει μια κλεφτή ματιά πάνω από τον ώμο της στο σημείο όπου στέκεται και η καμπουριασμένη γέρικη σκιά της, στην απέναντι μεριά της Χάι Στριτ. Σιχαίνεται να νιώθει τα παγωμένα πιθηκίσια δάχτυλα του Ματιού πάνω στο δέρμα της, δυσφορεί από την περιορισμένη ευφυΐα αυτού του ζώου που την κλειδώνει μέσα στο λαμπερό γαλάζιο κλουβί της κάθε βράδυ»

Σάντερλαντ, Βορειοανατολική Αγγλία, 1831. Η δεκαπεντάχρονη Γκαστίν πετάει κάθε βράδυ την λερωμένη με πηλό καμιζόλα της και φορά μια ακριβή γαλάζια τουαλέτα, που της εξασφαλίζει μεγάλη πελατεία.

Για να επιτηρεί τη δουλειά της, να διασφαλίζει την είσπραξη της αμοιβής της και να την εμποδίσει να το σκάσει με το υπέροχο φόρεμά του ο προαγωγός - σπιτονοικοκύρης της έχει αναθέσει στο Μάτι, μια μοχθηρή μονόφθαλμη γριά, να γίνει σκιά της. Η Γκαστίν βοηθός αγγειοπλάστη τη μέρα, ένοικος και δέσμια του φορέματος τη νύχτα, αγωνίζεται να συντηρήσει το εύθραυστο μοναχοπαίδι της που έχει γεννηθεί με ένα ασυνήθιστο ανατομικό ελάττωμα, μια σπάνια δυσμορφία.

Ο χειρούργος Χένρι Τσίβερ είναι δέσμιος του σκοτεινού παρελθόντος του. Αναμεμειγμένος στην υπόθεση των Μπερκ και Χέαρ, οι οποίοι δολοφονούσαν ζητιάνους και τους πουλούσαν για νεκροτομή σε ιατρικές σχολές, φεύγει από το Εδιμβούργο και πηγαίνει στο Σάντερλαντ για να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Έχει μια τρυφερή μνηστή, έναν ισχυρό θείο, επίσης γιατρό που τον υποστηρίζει και μια σχολή ανατομίας που πάσχει μονίμως από έλλειψη πτωμάτων.

Η Γκαστίν και ο Τσίβερ συναντιούνται μια νύχτα στην ανατολική άκρη του Σαντερλαντ - που επίσης είναι δέσμιο καθώς βρίσκεται σε αυστηρή καραντίνα, αφού η χολέα είναι προ των πυλών. Οι ανάγκες τους συνδυάζονται, οι ζωές του συνδέονται και η μάχη για την γαλήνη, σ' αυτή τη ζωή μα και στην επόμενη, ξεκινά.

Στο μυθιστόρημά της η Σέρι Χόλμαν εκπονεί μια εξαιρετική μελέτη της ζοφερής ζωής στην Αγγλία, στα τέλη της βιομηχανικής επανάστασης, διεισδύει στα άδυτα της πορνείας και αποκαλύπτει τα σκοτεινά μυστικά της ιατρικής του περασμένου αιώνα. Πρόκειται για ένα ιστορικό θρίλερ με σύγχρονη αφηγηματική γλώσσα.

Σοκαρισμένο και ασεβές, σπαρακτικό και τρομακτικό, το μυθιστόρημα αυτό δεν αφηγείται μια ιστορία επιστημονικού θριάμβου, αλλά τις ιστορίες των ανθρώπων που θυσιάστηκαν στον βωμό της ιατρικής. Γραμμένο με αστείρευτη ενάργεια που θα αιχμαλωτίσει τον αναγνώστη ως τις τελευταίες γλυκόπικρες σελίδες του, το έργο αυτό θα έκανε περήφανο και έναν Ντίκενς.