ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ

«Θρυλείται πως ο 'Αργος χρειάστηκε και τα εκατό του μάτια για να προσανατολιστεί με ασφάλεια στο βαθύ τρισκότεινο σπήλαιο όπου ζούσε, τρώγοντας τους ανθρώπους ωμούς, η μυθική Έχιδνα και να τη σκοτώσει. Αλλά τις έρπουσες -ή αναπάντεχα φτερωτές- προσεγγίσεις της ιστορικής Έχιδνας ούτε με χίλια μάτια δεν υπάρχει ελπίδα να τις δει κανείς. Τι ελπίδα θα είχα εγώ, με την ελάχιστη διάταση της οράσεως που θα μπορούσα ίσως να επιτύχω; Γι' αυτό ως οδηγούς της καθόδου μου στα άδυτα της τυφλότητας διάλεξα, ύστερα από περίσκεψη, τέσσερις τυφλούς. Θεώρησα καλύτερο να με ξεναγήσουν στα σκότη τέσσερα μυθιστορήματα τυφλά απέναντι στο είδωλό τους, τυφλά μπροστά στην τυφλότητα».

Τα τέσσερα έργα που σπονδυλώνουν την περιδιάβαση μέσα από αρκετά άλλα είναι: η «Ιστορία της Πολιορκίας της Λισαβόνας» του Ζοζέ Σαραμάγκου, το «Ασβεστοκάμινο» του Τόμας Μπέρνχαρντ, η «Τύφλωση» του Ελίας Κανέτι και το «Περί Ηρώων και Τάφων» του Ερνέστο Σάμπατο.