Τα τελευταία τριάντα χρόνια η Ελλάδα γνώρισε βαθιές ανατροπές. Από την επίπλαστη ευημερία της δεκαετίας του 2000 πέρασε στην κρίση χρέους, στα μνημόνια και σε μια μακρά περίοδο οικονομικής προσαρμογής. Αλλά τι πραγματικά άλλαξε; Οι χρόνιες παθογένειες του πολιτικού και διοικητικού συστήματος εξακολουθούν να περιορίζουν τις δυνατότητες της χώρας, τροφοδοτώντας τη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στους θεσμούς. Την ίδια στιγμή, οι μακροοικονομικοί δείκτες μπορεί να παρουσιάζουν βελτίωση, όμως η πραγματική οικονομία αφηγείται μια διαφορετική ιστορία, με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αγωνίζονται να επιβιώσουν, νέους που δυσκολεύονται να σχεδιάσουν το μέλλον τους, διευρυνόμενες ανισότητες και μια στεγαστική κρίση που δοκιμάζει την κοινωνική συνοχή.

Σε μια εποχή όπου η διαχείριση συχνά υποκαθιστά την πολιτική και η εικόνα επισκιάζει την ουσία, το παρόν βιβλίο επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας, τη λειτουργία των θεσμών και το μέλλον του κοινωνικού κράτους και τελικά, την ίδια την πολιτική.

Είκοσι πέντε νέοι επιστήμονες, ερευνητές και επαγγελματίες καταθέτουν τις αναλύσεις, τις αγωνίες και τις προτάσεις τους σε ένα συλλογικό μανιφέστο για την Ελλάδα του αύριο. Με επιστημονική τεκμηρίωση και δημιουργική σκέψη, αναζητούν απαντήσεις στο πώς θα αντιμετωπιστούν οι ανισότητες, πώς θα αποκατασταθεί η κοινωνική κινητικότητα, πώς θα οικοδομηθεί ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα και πώς θα ενισχυθεί η δημοκρατία.

Το βιβλίο αυτό φιλοδοξεί να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο για τις προκλήσεις της επόμενης ημέρας, μέσα από τη ματιά μιας γενιάς που βίωσε τις συνέπειες των διαδοχικών κρίσεων και αναζητά δρόμους υπέρβασής της. Γιατί η δίκαιη κοινωνία δεν είναι ουτοπία. Είναι πολιτική επιλογή.