" Είναι μια γραφή από τη μία ήρεμη, ελλειπτική, υπαινικτική, θα έλεγα αθόρυβη, και από την άλλη ανελέητα σαρκαστική."
Κώστας Βουκελάτος (περιοδικό "Ιχνευτής")

Τα διηγήματα είναι δουλεμένα με μαστοριά και χάρη, απλά στη σύνθεσή τους, στο περιεχόμενο όσο και στη γραφή, αγγίζουν όμως τις πιο ευαίσθητες ψυχικές χορδές.
Χρίστος Παπαγεωργίου (περιοδικό "Διαβάζω")

Τα πρόσωπα που εμφανίζει είναι συνηθισμένοι άνθρωποι, που μέσα στη μιζέρια της επαρχίας κλείνουν τον κύκλο τους σαν ένα τίποτα.
Περικλής Σφυρίδης (περιοδικό "Το Τραμ")