Η Βίβλος διηγείται την ιστορία του Ιώβ: έχοντας χάσει τα πάντα, αποδιωγμένος από τους δικούς του και εγκαταλελειμμένος κι από τον ίδιο τον Θεό, θρηνεί και οδύρεται πάνω στο σωρό του από κοπριά. Η Βίβλος μεταφέρει ακόμη τους διαλόγους μεταξύ του Ιώβ και αυτών που αποκαλούνται φίλοι του. Η παράδοση δίνει πολύ λίγη σημασία σε αυτούς τους Διαλόγους, οι οποίοι αποκαλύπτουν εν τούτοις την πραγματική κοινωνική διάσταση του Ιώβ: δεν είναι παρά ο αποδιοπομπαίος τράγος της κοινότητάς του. Όπως και ο Οιδίποδας, είναι αναγκασμένος να βαδίσει στην ''αρχαία οδό των ασεβών'' που οδηγεί στον τελετουργικό θάνατο. Αρνούμενος να παίξει το παιχνίδι των δημίων του, ο Ιώβ ξεσκεπάζει τη θυματοποιητική λειτουργία των πρωτόγονων συμπάντων.