Η μελέτη στο ανά χείρας βιβλίο εστιάζεται στους τέσσερις «Μεγάλους Βυζαντινούς Ιστορικούς της Αλωσης» της Βασιλεύουσας Κοσμόπολης Κωνσταντινούπολης (Δεύτερης Ρώμης Βυζαντίου) από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1453 -Μιχαήλ Δούκα, Γεώργιο Σφραντζή, (Μιχαήλ) Κριτόβουλο τον Ίμβριο και Λαόνικο Χαλκοκονδύλη- και στις αντίστοιχες Οθωμανικές Πηγές που αναφέρονται με οποιοδήποτε τρόπο σ΄ αυτήν. Παρουσιάζεται η μέθοδος που ακολούθησαν όλοι τους στην περιγραφή της ’λωσης της Βασιλεύουσας Μητρόπολης Πολιτείας-Κωνσταντινούπολης (πρόσωπα, γεγονότα, γλώσσα, ύφος, σκοπός συγγραφής), καθώς επίσης και οι διαφοροποιημένες πολιτικο-ιδεολογικές τους πεποιθήσεις όσον αφορά γι΄ αυτό καθ΄ αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός της ’λωσης, αλλά και για την εν γένει διαμορφωθείσα ιστορική, πολιτισμική και γεωπολιτική πραγματικότητα, πριν και μετά από αυτό. Παράλληλα, γίνεται μία συγκριτική υφολογική και γλωσσική ανάλυση των έργων τους, και κρίθηκε αναγκαία μία συνοπτική παρουσίαση των σημαντικότερων Οθωμανικών Πηγών για την Αλωση, που έφερε στο φως της δημοσιότητας η σύγχρονη διεθνώς έρευνα.