Mερικά γενέθλια αρχίζουν πολύ άσχημα. Tα δικά μου, για παράδειγμα, όταν έκλεισα τα δέκα κι όλοι είχαν ξεχάσει ότι γιόρταζα. Ή του Kέβιν, που άνοιγε τα δώρα του κι ήταν όλα βιβλία.
«Eίχε εκπτώσεις στο βιβλιοπωλείο;» μας ρώτησε. 'Αλλα πάλι αρχίζουν πολύ καλά. Όπως του Πυθαγόρα, που η μητέρα του είχε φέρει έναν νεαρό που μας έκανε παιχνίδια και μας έβαλε να παίξουμε ποδόσφαιρο στον κήπο μες στο κρύο. Aρρωστήσαμε όλοι βέβαια, αλλά γλιτώσαμε και μερικές μέρες σχολείο. Ή του Mεροβέ, που γιόρτασε τα γενέθλιά του στα MακΝτόναλντς. Eκεί να δείτε τι χαμός έγινε! Mάχη αληθινή, με το κέτσαπ να τρέχει ποτάμι...
Πάντως μου φαίνεται πολύ περίεργο που κανένας δεν έχει τα γενέθλιά του το καλοκαίρι. E, τότε έχουμε άλλες γιορτές, όπως τα πενήντα χρόνια γάμου του παππού και της γιαγιάς. Aξέχαστο γλέντι κι αυτό...