Το δοκίμιο αυτό το έγραψε ο Μπέκεττ το 1930 την εποχή που δίδασκε Αγγλικά στην Ecole Normale στο Παρίσι. Το κείμενο παρουσιάζει στριφνότητες και σκοτεινά σημεία που πέρασαν βέβαια στη μετάφραση. Ελάχιστες είναι οι υποσημειώσεις κι αυτές όχι επεξηγηματικές. Στην αρχή υπήρξε η σκέψη για την Ελληνική έκδοση να προστεθούν σημειώσεις αλλά μια πιο προσεχτική μελέτη του κειμένου έδειξε ότι αυτό που απαιτεί ο Μπέκεττ από τον αναγνώστη του είναι πρώτα μια βαθύτατη γνώση του έργου του Προυστ, έπειτα μια έντονη διανοητική προσπάθεια και τέλος μια πολύ ειδική αίσθηση χιούμορ. Θα έλεγε μάλιστα κανείς ότι η απαίτηση αυτή φτάνει συχνά στην πρόκληση. Έτσι, ευκολύνοντας τον αναγνώστη θα προδιδόταν ο συγγραφέας.