Μια ρομαντική, νουβέλα, με χιούμορ αλλά και συγκίνηση!

...Τα δέντρα ντύθηκαν πια με την επίσημη, πολύχρωμη φορεσιά τους, το ίδιο και τα λουλούδια, φωνάζοντας σ’ όλους ότι έφτασε η άνοιξη! Τα χρώματα και το μεθυστικό άρωμα των λουλουδιών, συντροφιά με τον ήλιο και το γαλάζιο του ουρανού, έδιναν σ’ όλους ένα αίσθημα χαράς, ελπίδας και αισιοδοξίας.
...Στις αρχές του Δεκέμβρη, στην καρδιά του χειμώνα, ένα χιονισμένο παγωμένο σαββατόβραδο ο Περικλής και η Θέκλα Πικροσταφίδα αποφάσισαν...

Πανωρέα Ξεφτέρη
Ανελέητη η ζέστη εκείνο το αυγουστιάτικο μεσημέρι. Κυριολεκτικά ο ήλιος “έψηνε το ψωμί”. Η Πανωρέα -κατά το φιλικό, επαγγελματικό περιβάλλον της Ρέα- ήταν μια “ελεύθερη και ωραία σαραντάρα”. Μόλις έκλεισε την πόρτα πίσω της και ξεφυσώντας κάθισε στον καναπέ της, κάνοντας τούμπες τα πέδιλα της στον αέρα, σαν τον καλύτερο ακροβάτη του τσίρκου...