Στο όνομα μιας ξεφτισμένης, στημένης και αλλοπρόσαλλης ελευθερίας, η κοινωνική ζωή χάνει τη συνοχή και την ενότητά της, ο κόσμος της δημιουργίας κατακερματίζεται και καταστρέφεται και, μαζί του καταστρέφεται και η οργανωμένη ενότητα του σύμπαντος. Γιατί το μέτρο της ζωής είναι ο ίδιος ο άνθρωπος ...

Κι εμείς οι δόκιμοι ποιητές, θεωρούμε χρέος και καθήκον μας, να υμνήσουμε τον κόσμο και την αγάπη του, την τρομερή του ομορφιά, τη συμμετρία και την αρμονία του, τις μαγικές λέξεις, την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ισότητα, τη λευτεριά, τις ωραίες ιδέες, τα μεγάλα οράματα, τις αξίες και τα όνειρα των θεών, των ανθρώπων και των άστρων...
Γιώργος Δ. Μπίμης