Τρεις ηλικιωμένοι φίλοι που συμβαίνει να έχουν το ίδιο όνομα, Θωμάς, κολυμπάνε δυο τρεις φορές την εβδομάδα, χειμώνα καλοκαίρι, σε μια απάνεμη παραλία της Βάρκιζας. Διανθίζουν τη μέρα τους με ρακές, μεζέδες, ανέκδοτα, τραγουδάκια και χοντροκομμένα αστεία, βιώνοντας σχεδόν ασυγκίνητοι την ανθρωπιστική καταστροφή της χώρας, αποφεύγοντας ακόμα και να σχολιάζουν τα γεγονότα που μαίνονται γύρω τους.

Αλλά τα γεγονότα τους επισκέπτονται απρόσκλητα. Τον Δεκέμβρη του 2012, εν μέσω ξαφνικής κακοκαιρίας, καταφεύγει στην παραλία τους ένα μικρό ιστιοφόρο με τρεις επιβάτες: τον λοστρόμο Νώντα, τη μεξικανή γυναίκα του Ινέθ, πρώην νοσοκόμα στους Ζαπατίστας, και έναν ακόμη χειμερινό κολυμβητή, τον δάσκαλο Φώντα, τον οποίο οι Θωμάδες αποφεύγουν επειδή μονίμως τους υπενθυμίζει την κρίση.

Μετά από αυτή τη συνάντηση μια απρόσμενη υπόσχεση απωλεσθέντος παραδείσου βαθμιαία απορρυθμίζει την ήσυχη καθημερινότητα των γερασμένων κολυμβητών. Ανάμεσα στα 2012-2016 ό,τι πολυτιμότερο έχουν ως τότε αγαπήσει, λατρέψει, πιστέψει, ζήσει οι Θωμάδες δοκιμάζεται έως θανάτου...