-Ποιες ομοιότητες και διαφορές υπάρχουν ανάμεσα στην ιδιοκτησία σε ενσώματα υλικά αγαθά και στη διανοητική ιδιοκτησία σε άυλα αγαθά, όπως οι ευρεσιτεχνίες, τα πνευματικά έργα ή τα σήματα;
-Γιατί η έννομη τάξη αναγνωρίζει και προστατεύει τη διανοητική ιδιοκτησία;
-Οι λόγοι που δικαιολογούν την προστασία των άυλων αγαθών είναι ηθικοί και δεοντολογικοί ή αμιγώς οικονομικοί;
-Ποια οφέλη και ποιες παρενέργειες προκύπτουν για τα άτομα και για το σύνολο από την προστασία δικαιωμάτων σε ευρεσιτεχνίες, εμπορικά σήματα ή πνευματικά έργα;

Διερευνώντας τα ερωτήματα αυτά, το βιβλίο «Φιλοσοφική και Οικονομική Ανάλυση της Διανοητικής Ιδιοκτησίας» προσεγγίζει κριτικά τον θεσμό της διανοητικής ιδιοκτησίας και επιχειρεί να ανιχνεύσει του κανόνες ερμηνείας του δικαίου των άυλων αγαθών. Το βασικό πόρισμα είναι ότι τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας πρέπει να αντιμετωπίζονται ως «προνόμια» που απονέμει η έννομη τάξη, ως αντάλλαγμα για κάποια οφέλη που προκύπτουν για το κοινωνικό σύνολο. Ο προστατευτικός σκοπός της διανοητικής ιδιοκτησίας είναι προσανατολισμένος στο συμφέρον του κοινωνικού συνόλου και όχι στο ατομικό συμφέρον του δικαιούχου.