Η ευθανασία ως κοινωνικο-ηθικό, φιλοσοφικό, ψυχολογικό, θρησκευτικό και νομικό πρόβλημα από παλαιά απασχολεί μεγάλο μέρος της κοινωνίας, ιδίως δε τους γιατρούς. Συγχρόνως πρόβλημα αντιμετωπίζει και η Πολιτεία, ιδίως κατά τη νομοθετική εξουσία/λειτουργία της για την καθιέρωση ή όχι και υπό ποίες προϋποθέσεις του επιτρεπτού της ευθανασίας. Στη χώρα μας ρυθμίσεις σχετικά (έστω και έμμεσα) περιέχονται στον Ποινικό Κώδικα (άρθρα 300 και 301), οι ρυθμίσεις δε αυτές έδωσαν και δίνουν λαβή για έρευνα του προβλήματος σε βάθος. Ήδη ο νέος Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (φαίνεται να) αφήνει ευχέρεια αποδοχής του επιτρεπτού της «παθητικής» ευθανασίας.

Στο παρόν επιχειρείται έκθεση του ζητήματος, ώστε και ο μέσος πολίτης να έχει τη δυνατότητα μιας σχετικά επαρκούς ενημέρωσης, σύμφωνα και με τους στόχους της σειράς «ΕΚΛΑΪΚΕΥΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ».