Μια αγάπη απαγορευμένη, που η γυναίκα φορτώνεται όλο το βάρος της ευθύνης και το μεγαλύτερο μερίδιο στις ενοχές, που της υψώνουν ένα αβάσταχτο τείχος. Το κενό της απόγνωσης φωλιάζει μέσα της και σαν αφρισμένο ποτάμι την παρασύρει στην εσχατιά της θλίψης. Σε εκείνο το ατελείωτο κάλεσμα χωρίς όρια η ψυχή της, διάφανη και αθώα, καίγεται από τις φλόγες του πάθους. Η μεγάλη γεύση της μοναξιάς θα τη συνοδεύσει. Οι βεβαιότητες που έχουν φωλιάσει στην ψυχή της θα τη φέρουν αντιμέτωπη με τον εαυτό της, που θα βουλιάζει καθημερινά στη σιωπή, αφού θα εξασθενεί η σημασία της ζωής. Προχωράει στους ανοιχτούς ορίζοντες ενός βαθύτερου συνειδητού, που τη συντρίβει. Σε αυτό το δεδομένο σημείο της απόγνωσης... Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΒΑΛΕΤΩ.

Μια γυναίκα σε μια πορεία με συγκεκριμένα όρια, όταν ξαφνικά συντελούνται μέσα της μετασχηματισμοί. Δεν μπορεί να καταλαγιάσει σ’ ένα φθινόπωρο που την τελματώνει. Αφουγκράζεται τα μηνύματα που ανασύρει από τα κατάβαθά της. Πιστεύει ότι η ζωή τής χρωστάει και θα υποστηρίξει το μυστικό της. Δε θα αγγίζει πια τα σύνορα του ονείρου, αλλά αυτό που αναζητά θα γίνει πραγματικότητα.