Η έννοια του έθνους και της εθνικότητας έχει υποστεί πολλές αλλαγές μέσα στο χρόνο και διατηρεί ακόμα μέχρι σήμερα τη διπλή σημασία της, όπως ακριβώς και η έννοια της ράτσας. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ονομάζονταν έθνη οι σύλλογοι των συμπατριωτών που ήταν φοιτητές στα πανεπιστήμια. Έτσι, το περίφημο Πανεπιστήμιο της Πράγας περιελάμβανε "τέσσερα έθνη": Βαυαροί, Βοημοί, Πολωνοί και Σάξονες. Συχνά επίσης μιλούσαν για το έθνος των γιατρών, των σιδηρουργών, των δικηγόρων και ούτω καθεξής. Ακόμα και ο Λούθηρος έκανε μια σαφή διάκριση μεταξύ λαού και έθνους στο φυλλάδιό του Προς τη Γερμανική Αριστοκρατία και το Γερμανικό Έθνος, ορίζοντας ως έθνος τους αποκλειστικούς κατόχους της πολιτικής εξουσίας -πρίγκιπες, ιππότες και επισκόπους- σε αντιδιαστολή προς τον απλό λαό. Αυτή η διάκριση επικράτησε για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα, μέχρις ότου βαθμιαία άρχισε να εξαφανίζεται από τη γλώσσα.